Archive for Φεβρουαρίου, 2011

what’s my name?

Το όνομα του blog μου είναι προφανές ότι προέρχεται από το κομμάτι των bronski beat, smalltown boy. Τραγούδι που το βάζω ανάμεσα στα πλέον αγαπημένα μου. Δεν μπορώ να εξηγήσω με λόγια, τι ακριβώς παθαίνω όταν το ακούω. Οι πεταλούδες στο στομάχι μου αρχίζουν και πετάνε σαν δαιμονισμένες. Η καρδιά μου σφίγγεται λες και θα σπάσει. Μοιάζει λες και είναι δειλινό, ήρεμο και όμορφο, και εντελώς ξαφνικά ξεσπά μια μανιασμένη καταιγίδα και τα κάνει όλα άνω κάτω. Με ταξιδεύει πίσω, στα χρόνια της εφηβείας, χρόνια ταραγμένα με τρελά σκαμπανεβάσματα. Τότε που ζούσα ακόμα σε ένα μικρό χωριό. Ήμουν ένα small town girl. Χρόνια που, αντίθετα με τα λόγια του τραγουδιού, ήταν γεμάτα με αγάπη. Άλλα τότε δεν το καταλάβαινα. Η εφηβεία μου είχε χαρίσει όλα τα καλά της και αμφισβητούσα τα πάντα. Και φυσικά με τους γονείς μου δεν υπήρχε κανένα κοινό σημείο επαφής, μόνο χάσμα γενεών και άπειροι τσακωμοί. Μεγαλώνοντας, συνειδητοποιώ καλύτερα τι ακριβώς έπαιζε τότε. Και κατάλαβα πως έκανα λάθος.

Κατά τ’ άλλα, μπορώ να δω πολλά κομμάτια του εαυτού μου στο τραγούδι. Το αίσθημα αναζήτησης και η επιδίωξη για κατακτήσεις νέων τόπων και εμπειριών, με έκαναν να φύγω από εκεί και για καιρό να απαρνηθώ αυτό το μέρος.  Άλλαξε και αυτό με τη σειρά του.. Τώρα έφτασα να το αναζητώ και το αναπολώ. Με κούρασε η Αθήνα. Μια πόλη με άπειρες επιλογές και καθόλου χρόνο. Ειδικά τώρα με την κρίση, οι επιλογές γίνονται ακόμα πιο λίγες. Όχι γιατί δεν υπάρχουν, αλλά γιατί δεν τις φτάνεις.

 

You leave in the morning

With everything you own

In a little black case

Alone on a platform

The wind and the rain

On a sad and lonely face

Mother will never understand

WHy you had to leave

For the love that you need

Will never be found at home

And the answer you seek

Will never be found at home

Pushed around and kicked around

Always a lonely boy

You were the one

That they’d talk about around town

As they put you down

And as hard as they would try

They’d hurt to make you cry

But you’d never cry to them

Just to your soul

No you’d never cry to them

Just to your soul

Let me see you stripped down to the bone

Χάλια μέρα η σημερινή. Με άγχος και μαυρίλα. Έξω βρέχει και είναι από τις λίγες φορές που η βροχή δεν λειτουργεί λυτρωτικά μέσα μου. Δεν ξεπλένει, αλλά λασπώνει τα ήδη θολά νερά. Στο γραφείο η κατάσταση είναι απελπιστική. Αναμονή εξελίξεων που κανένας δεν ξέρει τι εκπλήξεις θα κρύβουν. Σίγουρα δεν θα είναι ευχάριστες. Η γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στην χώρα με γεμίζει θλίψη. Προσπαθώ να απομονωθώ από τις φωνές του γραφείου και να ακούω τον ήχο των αυτοκινήτων, καθώς οι ρόδες τους χωρίζουν με δύναμη το νερό της ασφάλτου. Μάταιο. Όλοι φωνάζουν όσο περισσότερο μπορούν. Βάζω τα ακουστικά για να ακούσω ραδιόφωνο.  Και παίζει dépeche mode. Μερικές φορές δεν ξέρω αν είναι τυχαίο να πετυχαίνεις τόσο ταιριαστά στη στιγμή κομμάτια.

Come with me
Into the trees
We’ll lay on the grass
And let the hours pass

Take my hand
Come back to the land
Let’s get away
Just for one day

Let me see you
Stripped down to the bone
Let me see you
Stripped down to the bone

Metropolis
Has nothing on this
You’re breathing in fumes
I taste when we kiss

Take my hand
Come back to the land
Where everything’s ours
For a few hours

Let me see you
Stripped down to the bone
Let me see you
Stripped down to the bone

Let me hear you
Make decisions
Without your television
Let me hear you speaking
Just for me

Let me see you
Stripped down to the bone

Let me hear you speaking
Just for me

Let me see you
Stripped down to the bone Let me hear you crying
Just for me

Happy ANTI valentine’s Day

Για την πιο γελοία γιορτή, που η σαπίλα του ανθρώπου δημιούργησε.  Άντε, να περάσει η μέρα, να μαζέψουν όλα αυτά τα άθλια κουκλάκια από τις βιτρίνες, να ξεβρομίσει από λίγο κιτς η όψη της πόλης.

Μια ταινία αλλιώτικη από τις άλλες

Πρέπει να είμαι από τους τελευταίους που είδαν τη ταινία του Λάνθιμου. Είχα ακούσει τόσο αντικρουόμενες απόψεις που ειλικρινά αδημονούσα να πατήσω το play χθες το βράδυ. Τι είναι τελικά αυτό το έργο?

Μία οικογένεια με τρία παιδιά χωρίς ονόματα, απομονωμένη σε ένα σπίτι με ψηλή μάντρα, εκτός πόλης. Ο μόνος που έχει επαφή με τον μολυσμένο έξω κόσμο είναι ο πατέρας. Τα παιδιά μαθαίνουν λέξεις με διαφορετική σημασία από την πραγματική. Κερδίζουν αυτοκόλλητα σαν έπαθλο στις καθημερινές δραστηριότητές τους . Μιλούν και αντιδρούν σαν 8χρονα, και ας έχουν από καιρό περάσει από αυτό το στάδιο. Ο γιος βλέπει μια γάτα. Επειδή δεν έχει ξαναδεί αυτό το ζώο και του φαντάζει σαν τέρας, το σκοτώνει. Μια υπάλληλος του πατέρα είναι η μόνη επαφή των παιδιών με τον έξω κόσμο, η οποία είναι ένα σκεύος ηδονής για τον γιο. Είναι το ίδιο άτομο που θα αποτελέσει τη δίοδο λογοκριμένων εικόνων και λέξεων στο «καθαρό» σπίτι. Η αιτία αλυσιδωτών αντιδράσεων, που θα οδηγήσουν στην τελική έκρηξη. Για να φύγει κάποιος από το σπίτι πρέπει να βγει ένας από τους δύο κυνόδοντες. Για να μάθει να οδηγεί, πρέπει να ξαναφυτρώσει ο κυνόδοντας. Στο τέλος, ένα από τα δύο κορίτσια σπάει τον κυνόδοντά της, και μπαίνει στο πορτ παγκάζ του αυτοκινήτου, ώστε να δραπετεύσει.

Οι συντελεστές της ταινίας αναφέρουν την κεντρική ιδέα πίσω από το έργο:

«η ιδέα του Κυνόδοντα γεννήθηκε από σκέψεις σχετικά με το μέλλον της οικογένειας. Το πώς o θεσμός της οικογένειας θα εξελιχθεί στο μέλλον και για το τι θα συνέβαινε αν αυτός ο κοινωνικός οργανισμός σταματούσε να υπάρχει όπως τον γνωρίζουμε (…) Προσπαθήσαμε να κάνουμε τον Κυνόδοντα το αντίθετο μιας κλειστοφοβικής ταινίας. Γι’ αυτό τοποθετήσαμε τη δράση σε ένα εύπορο σπίτι με πισίνα και πράσινο. Υπάρχουν πολλές σκηνές που διαδραματίζονται εξωτερικά σε έναν όμορφο κήπο, ο οποίος φυσικά περικλείεται από έναν ψηλό φράχτη. Για τα παιδιά αυτά, αυτό είναι ο κόσμος. Ακριβώς αυτό άλλωστε μας ενδιέφερε: ο περιορισμός της αντίληψης ενός ανθρώπου (…)»

Με τον τρόπο που έχει δομηθεί η ταινία, κατά τη γνώμη μου, έχει επιτευχθεί πλήρως ο σκοπός. Η αποστέρηση εξωτερικών ερεθισμάτων στα παιδιά έχουν δημιουργήσει ανδρείκελα και μια κατάσταση ανυπόφορη και ακαταλαβίστικη για τον θεατή. Σίγουρα η ταινία δεν είναι για τις μάζες. Και ειδικά για το ελληνικό κοινό θα είναι μια σφαλιάρα κατάμουτρα. Δεν είναι ταινία ούτε με παραμυθένια αγάπη, ούτε με γέλιο, ούτε με πορνό, ούτε με βία. Δεν δίνει απαντήσεις και μπερδεύει.

Διάβασα ένα χαρακτηρισμό της ταινίας και νομίζω με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη: είναι ένα ποίημα δυσλειτουργίας.

Μαθηματική Θεμελίωση Σχέσεων

Έχει κυκλοφορήσει σαν spam αλλά είναι απολαυστικό! Enjoy!

Πρόταση 1. περί έρωτα
Έξυπνος άνδρας + έξυπνη γυναίκα = ειδύλλιο
Έξυπνος άνδρας + χαζή γυναίκα = δεσμός
Χαζός άνδρας + έξυπνη γυναίκα = γάμος
Χαζός άνδρας + χαζή γυναίκα = εγκυμοσύνη

Πρόταση 2. περί εργασίας
Έξυπνο αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος = προκοπή
Έξυπνο αφεντικό + χαζός υπάλληλος = παραγωγή
Χαζό αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος = προαγωγή
Χαζό αφεντικό + χαζός υπάλληλος = υπερωρίες

Πρόταση 3. περί αγοράς
Ένας άνδρας πληρώνει € 2 για ένα αντικείμενο που χρειάζεται και κοστίζει € 1.
Μια γυναίκα πληρώνει € 1 για ένα αντικείμενο που δε χρειάζεται και κοστίζει € 2.

Πόρισμα:
Μια γυναίκα ανησυχεί για το μέλλον μέχρι να βρει σύζυγο.
Ένας άντρας ποτέ δεν ανησυχεί για το μέλλον, παρά μόνο όταν βρει σύζυγο.

Γενίκευση:
Επιτυχημένος άνδρας είναι εκείνος που βγάζει περισσότερα απ’ όσα μπορεί να ξοδέψει η γυναίκα του.
Επιτυχημένη γυναίκα είναι κάποια που μπορεί να βρει έναν τέτοιο άντρα.

Πρόταση 4. Περί ευτυχίας
Για να είσαι ευτυχισμένη μ’ έναν άντρα, πρέπει να τον καταλαβαίνεις πολύ και να τον αγαπάς λίγο.
Για να είσαι ευτυχισμένος με μια γυναίκα, πρέπει να την αγαπάς πολύ και να μην προσπαθείς να την καταλάβεις καθόλου.

Πρόταση 5. Περί ανθεκτικότητας
Οι παντρεμένοι άντρες ζουν περισσότερο από τους ανύπαντρους, αλλά είναι πιο πρόθυμοι να πεθάνουν νωρίτερα.

Πρόταση 6. Περί αλλαγών
Μια γυναίκα παντρεύεται κάποιον ελπίζοντας πως θα τον αλλάξει, αλλά αυτός δεν αλλάζει.
Ένας άντρας παντρεύεται μια γυναίκα ελπίζοντας πως αυτή δε θ’ αλλάξει, αλλά, διάολε, αλλάζει!

Πρόταση 7. Περί διαλόγων

Μια γυναίκα έχει την τελευταία λέξη στον καυγά.

Γενίκευση: Ό,τι πει ένας άνδρας μετά την τελευταία λέξη, είναι η απαρχή ενός νέου καυγά.

επίκαιρα