Archive for Σεπτεμβρίου, 2010

Bios is 8

Αυτό το σαββατοκύριακο που πέρασε είχε όλα τα events μαζεμένα. Τελικά αποφασίσαμε να παρακολουθήσουμε αυτού του bios. Νταξ, για το Σάββατο δεν έπαιζε απλά να το χάσω με τίποτα. Με το δίσκο του gonjasufi έχω κολλήσει άπειρα και τον θεωρώ τον καλύτερο δίσκο μέχρι στιγμής για τη χρονιά που διανύουμε.

Την Παρασκευή είχε καταρχήν moderat, project πίσω από το οποίο βρίσκονται οι modeselektor και apparat. Το live ξεκίνησε σαν δυναμίτης. Μετά έκανε κοιλιά και τελικά άκουγα κάτι που μάλλον έμοιαζε με post rock. Είχα πάει προετοιμασμένη να ματώσουν τα αυτιά μου, αλλά τελικά απλά βαρέθηκα. Προς το τέλος ψιλο-έστρωσε και πάλι αλλά δεν με κάλυψε εντελώς. Καθ’ όλη τη διάρκεια, είμαι μούσκεμα από τη θερμοκρασία, που έχει χτυπήσει κόκκινο, και μετά βίας μπορώ να αναπνεύσω. Τελειώνει το live και περιμένουμε όλοι τους Autechre. Όχι μόνο εμείς είναι οι αλήθεια, αλλά και αρκετός κόσμος που έχει στηθεί στην (μια και μοναδική είσοδο-έξοδο τόσο του μαγαζιού όσο και της τουαλέτας, ότι να’ ναι δλδ) πόρτα, με απειλές για ξύλο, που τελικά κατάφερε να εισχωρήσει στο χώρο. Και εκεί που ήμασταν σαν τα ποντίκια, απογίναμε. Στην αίθουσα που έπαιζαν οι Autechre, δεν μπόρεσα καν να πλησιάσω, έβλεπα τον κόσμο να είναι σαν σαρδέλες και δεν μου έκανε καμία αίσθηση να μπω. Καθίσαμε κανένα μισάωρο απέξω και τελικά φύγαμε. Σχετικά με αυτό που άκουσα όσο κατάφερα να μείνω, πάλι δεν πολύ-ενθουσιάστηκα. Είναι μάλλον για πιο εγκεφαλικές καταστάσεις οι autechre και εγώ δεν ήμουν στο σωστό mood εκείνο το βράδυ. Δεν άκουσα και το λατρεμένο:

Με νίκησε η ζέστη.

Το Σάββατο ξεκίνησε ήρεμα, με το bios αρχικά άδειο. Το ξεκίνημα έκαναν οι ONRA και Buddy Sativa. Ένα έχω να πω. Είναι ότι πιο βαρετό έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό. Οι τύποι νομίζω ταιριάζουν να παίζουν σε κανένα balux. Πάμε παρακάτω. Δηλαδή, πάμε στα καλά! Gonjasufi και gaslamp killer. Εμφανίζονται μαζί και γίνεται χαμός με το που βγαίνουν. Ο χώρος γεμίζει σε χρόνο dt, στρίμωγμα τρελό, αλλά επικρατεί μια τρέλα και δεν μας νοιάζει τίποτα! Εξαερισμός δεν υπάρχει, κλιματισμός κάτι παίζει αλλά δεν κάνει και τίποτα με τον τόσο κόσμο και εμείς ξεβιδωνόμαστε! Σχετικά με το δίσκο του gonja, θα ασχοληθώ άλλη φορά. Σχετικά με το live, έχω να πω πως με άφησε με το στόμα ανοιχτό και με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά. Χορέψαμε, τραγουδήσαμε, κοπανηθήκαμε, ιδρώσαμε και γουστάραμε άπειρα. Εύχομαι όλα τα live που πάω να έχουν αυτή τη δυναμική πάντως. Ο gonja μοίρασε άπειρες μπλούζες, από τις οποίες σκουπιζόταν πρώτα και εν συνεχεία τις πέταγε στο κοινό, σαν κανονικός rock star. Αφού έπαιξαν όλο το δίσκο του Gonja και 2-3 καινούρια, έμεινε στα decks μόνο ο θεός ο Gaslamp killer και τα ισοπέδωσε  όλα κυριολεκτικά. Ακούσαμε μέχρι και το all along the watchtower του Hendrix, με τον ίδιο να τραγουδά και τον κόσμο να ξελαρυγγιάζεται και καπάκι τις χαρωπές Puppini sisters. Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν όταν έπαιξε το everything in it’s right place. Εν συνεχεία έπαιξε η Ikonica, αλλά ήμασταν τόσο fulfilled από ότι είδαμε και τόσο μούσκεμα, που δεν αντέχαμε άλλο και την κάναμε. Ο gonja κ ο gaslamp έμειναν στο μαγαζί, να πίνουν μπύρες και να μιλάνε με τον κόσμο, να βγάζουν φωτό και να είναι τόσο φιλικοί που ακόμα και αν κάτι να μην σε έψησε στο live, να σου το μόνταραν με τα πανέξυπνα μάτια τους και το χαμόγελό τους. Πραγματικά, τι υπέροχοι άνθρωποι..

Σχετικά με το bios, καταρχήν συγχαρητήρια για το γεγονός της τιμής του εισιτηρίου. 30 € για διήμερο live είναι αν μη άλλο φθηνά, σε μια χώρα που μας έχει μάθει συναυλιακά σε αλλεπάλληλα τσουξίματα λόγω της τιμής των εισιτηρίων. Τώρα για το χώρο, είναι super, και την υπόγα την γούσταρα ακόμα περισσότερο. Αλλά έρχεται η έλλειψη εξαερισμού και κλιματισμού που σε κάνει και αναθεματίζεις την ώρα και τη στιγμή που πήγες πάλι BIOS. Δεν θα ξεχάσω πως Noisia με το ζόρι έμεινα μισή ώρα κάτω στο υπόγειο γιατί δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Τριτοκοσμικές καταστάσεις στην υπερ-αναπτυγμένη ελλαδάρα.  Επίσης, με προβλημάτισε το θέμα της ασφάλειας. Σκεφτόμουν κάτι να πήγαινε στραβά. Μια πορτούλα για δύο αίθουσες? Πάντα η προνοητικότητα των οργανωτών και η ικανότητα τους να βλέπουν μπροστά  με άφηνε άφωνη.

Παρά τα προβλήματα πάντως, έχω μείνει με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά γιατί το Σάββατο ήταν ένας δυναμίτης που ξεπλήρωσε όλα τα ψεγάδια.

just a manic day

Σήμερα είναι στραβή η μέρα. Φτάνω αργοπορημένη στη δουλειά γιατί, αν και το ξυπνητήρι χτύπησε, εγώ το αγνόησα. Χθες, πηγαίνοντας να ταΐσω το ψαράκι μου, έναν μονομάχο, παρατήρησα ότι δεν είναι και στα πολύ καλά του. Ενώ είναι ένα ψαράκι όλο ενέργεια και νάζια, χθες ήταν συνεχώς φοβισμένο, δεν κουνιόταν και κρυβόταν. Ελπίζω σήμερα που θα γυρίσω σπίτι να το βρω πάλι χαρούμενο να μου κάνει μακροβούτια και άλλα τσαλιμάκια. Και εκεί που είμαι σκασμένη με το ψάρι, πάω λίγο στο pc να χαζέψω και να ακούσω μουσική. Και να το και το δεύτερο χτύπημα. Ο εξωτερικός μου δίσκος χτύπησε. Με άπειρα mp3, ταινίες που είχα κατεβάσει με πολύ κόπο, και φυσικά τις φωτογραφίες μου. Back up είχα κάνει μόνο στη μουσική. Ξενέρα? Άπειρη..