Archive for Ιουλίου, 2010

Συμβίωση

Στη βιολογία με τον όρο συμβίωση που αποτελεί και διεθνή όρο (symbiosis) ή βιολογική αμοιβαιότητα (mutualism), χαρακτηρίζεται η σχέση που μπορεί να αναπτυχθεί μεταξύ ανόμοιων οργανισμών από την οποία ωφελούνται και οι δύο εταίροι που στη προκειμένη περίπτωση έκαστος ονομάζεται «συμβιωτικός οργανισμός» (symbiot).

Για παράδειγμα τέτοια συμβίωση παρατηρείται ανάμεσα στο κάβουρα Pagarus και της θαλάσσιας ανεμώνης Adamsia Palliata η οποία και ζει στο όστρακο του κάβουρα. Από τη συμβίωση αυτή η μεν ανεμώνη τρέφεται με υπολείμματα τροφής του κάβουρα, ο δε κάβουρας είναι μεν καμουφλαρισμένος από την ανεμώνη της οποίας τα κύτταρα και τον προστατεύουν.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο ήρωας της αγαπημένης μου παιδικής ταινίας. Το ψάρι κλόουν είναι ουσιαστικά το μόνο είδος ψαριού που φαίνεται να μπορεί να αντισταθεί στις τοξικές επιδράσεις του δηλητηρίου της θαλάσσιας ανεμώνης, στην οποία μπορεί να κάνει βόλτες σώος και αβλαβής. Οι ανεμώνες το προστατεύουν και τρώνε τα περισσεύματα από την τροφή του.

Για τον άνθρωπο τα πράγματα είναι λίγο (ως πολύ) πιο περίπλοκα. Με γονείς, με συγγενείς, με φίλους, με γκόμενους, με συναδέλφους, κάθε μέρα είναι και ένας αγώνας ώστε να κρατιούνται ισορροπίες. Μπορεί να υπάρχει αρμονική συνύπαρξη? Νομίζω πως ναι. Αν ξεκινάς κάτι με την προοπτική του fair game, που στόχο έχεις πάνω από όλα εσύ ο ίδιος να είσαι ψυχικά υγιής μέσα από αυτό το αλισβερίσι, νομίζω πως πας με αξιώσεις στο παιχνίδι, σε όποιο τερέν και αν αυτό παίζεται. ΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ και οι δύο ομάδες παίζουν με τους ίδιους όρους βέβαια.

Η χορευτική ομάδας Pilobolus, στο έργο symbiosis, παρουσιάζει αυτό το παιχνίδι μεταξύ ενός ζευγαριού. Και το αποτέλεσμα μαγικό!

Οδυσσέας Ελύτης, Η Μαρίνα των βράχων

Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους.
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο
Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της χίμαιρας
Ριγώνοντας μ’ αφρό τη θύμηση!
Πού είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου
Στο κοκκινόχωμα όπου έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω
Τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών
Τις γωνιές όπου οι φίλες σου άφηναν αγκαλιές τα δυοσμαρίνια

– Μα πού γύριζες

Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Σου’ λεγα να μετράς μες στο γδυτό νερό τις φωτεινές του μέρες
Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων
‘Η πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους
Μ’ ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου.

‘Εχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν το αίμα

Βαθιά μες στο χρυσάφι του καλοκαιριού
Και τ’ άρωμα των γυακίνθων – Μα πού γύριζες

Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα βότσαλα

‘Ηταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο
Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε
Κι άνοιγες μ’ έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ’ όνομά του
‘Οπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας

‘Ακουσε ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση

Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας
Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
‘Εχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.
Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι,
Για ν’ αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια
Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους,
Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές
‘Η για να πας καβάλα στο μαίστρο.
Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,
Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ’ αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.

Θα μου θυμίζει πάντα εσένα, άλλοτε στη Μήλο να αμπελοφιλοσοφούμε και άλλοτε στη Σαμοθράκη να γευόμαστε αυτή την αρμύρα…

..βρεχει

Σήμερα η μέρα ξεκίνησε με ουρές στα βενζινάδικα και στους δρόμους, τσακωμό με τον ελληνάρα που μας πήρε την σειρά και το είχε και καμάρι και με αργοπορία 2 ωρών στη δουλειά. Όση ώρα είμαι στο αυτοκίνητο έχω λιώσει στη ζέστη, ευτυχώς έχω μαζί μου το βιβλίο που διαβάζω αυτές τις μέρες και ξεχνιέμαι. Γυρίζοντας από τη δουλειά, ξεσπάει μια ήρεμη μπόρα και όλα είναι όμορφα πάλι.

watching the stars

bat for lashes – use somebody
Clint Mansell – First Snow
K.B. – Two
Moby – Everloving
Pu3 La3 – Stilbh
Strange Zero – My Last Minute
The Radio Dept. – It’s Personal
The XX – Intro
U2-Stateless

ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ

Φύση. Πλατάνια. Φτέρες. Ρυάκια. Βατόμουρα. Καταρράχτες. Βάθρες. Φονιάς. Βατράχια. Μπάνιο.

Κρύο μέχρι το κόκκαλο. Απόλαυση. Αναζωογόνηση. Κούραση. Παντόφλες γμτ για ανάβαση! Κατσίκια παντού. Μεταφορικά και κυριολεκτικά. Παντού άπειρα κουνούπια. Λυγαριά ή άγρια λεβάντα? Καρύδα γλυκό. Ρυζόγαλο. Μπουγάτσα με τυρί, με κρέμα, με κιμά. Πρωινός καφές στο ΣΑΟΚΙ. Και μετά club sandwich με carib. Λεμόνι. ΠορτοκαΛΛΛΛάδα με πορτοκάλιΕα. ΕΣΠΕΡΙΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Όποιος δεν έχει δοκιμάσει, δεν ξέρει τι χάνει. Καφενείο ΤΑ ΘΕΡΜΑ. Dub. Reggae. Ούζο Χατζόπουλος.  Τσίπουρο με μέντα. Τζίβες  παντού και ράστα. Μικροπωλητές. Κοσμήματα. Artifishial crafts της Δέσποινας από υλικά ανακύκλωσης. Open air βιβλιοπωλείο κάτω από τα πλατάνια του Τρύφωνα από την Έδεσσα. Σκυλιά παντού να αλητεύουν και να φλερτάρουν. Greek καμάκι από τον ιδιοκτήτη του bar στην σερβιτόρα. Αμάνικη μπλούζα και ατακάρες. Ίσαλος. Χειροποίητο τάβλι με φίλδισι.

Κοχύλια. Θάλασσα. Ηλιοβασίλεμα. Χώρα. Κάστρο με θέα που σου κόβει την  ανάσα. Βόλτα στα στενά. Έλβις, το σκυλί που την πέφτει στον Μητσάκι. Τρελός τύπος από την Ξάνθη και international εμπειρία. Souzy, η γερμανίδα σύζυγος. 21=φ=φως.Σπιτικό λικέρ με βύσσινο, κανέλα και γαρύφαλλο. Κοσμική σκούπα που θα πετάξει όπου να’ ναι όλα τα «σκουπίδια».

Πίτσα στον ιταλό Μπερνάντο. Μέντα άγρια. Τσάι του βουνού. Ρίγανη. ΜΠΙ όπως μπύρα. Εξομολογήσεις ενός οικονομικού δολοφόνου. 1984. Λιβελλούλες. Στα χέρια μου. Στην πλάτη μου. Παντού.

Ευτυχία ανατριχιαστική. Μπήκαν και μέσα μου βαθιά. Αγάπη και έρωτας. Background μουσική “as I sat sadly by your side” live από ένα γκρουπάκι, αραγμένοι σε ξαπλώστρες, στα πόδια μας η θάλασσα και να κοιτάμε τα αστέρια. Ξάστερος και πεντακάθαρος ουρανός. Χωρίς ούτε ένα ψευτρόνιο. Άπειρες εικόνες. Μυαλό άδειο και καθαρό. Και τώρα πάλι πίσω. Καλή αρχή!