μύρισε το γρασίδι

Όλη μέρα στη δουλειά είμαι μπροστά σε ένα pc. Στο σπίτι τηλεόραση αρνούμαι να δω, οπότε ή θα διαβάζω κανένα βιβλίο ή θα χαζεύω (πάλι) στο pc, αν δεν έχω παρέα..

Παρατηρώ τα γράμματα μου στη λίστα για τα ψώνια του σούπερ μάρκετ και το ημερολόγιο της δουλείας και δεν τα αναγνωρίζω.. Είναι τα ελάχιστα σημεία που πρέπει να πάρω πλέον στυλό και να γράψω κάτι συστηματικά. Έχω ξεχάσει να γράφω. Ο γραφικός χαρακτήρας που κάποτε όλοι θαύμαζαν έχει γίνει ορνιθοσκαλίσματα.  Έχω αρχίσει να  ξεχνάω ακόμα και την ορθογραφία, γιατί το έξυπνο word έχει πάντα εκεί την απάντηση, οπότε γιατί να ζοριστώ να θυμηθώ πως γράφεται μια λέξη? Και λάθος να κάνω, έχει το ρουφιανάκι του και όλα μου τα λέει.. Ακόμα και το ημερολόγιο που κράταγα παλιότερα, το καθημερινό, πάει. Έχω το blog μου και εγώ πια, και εκεί καταγράφω κάθε βλακεία μου. Η αλήθεια εδώ είναι ότι δεν έχω «ξεθαρρέψει» ακόμα αρκετά ώστε να καταγράφω κάθε καρβουνιά που σκέφτομαι αλλά θέμα χρόνου είναι και αυτό νομίζω.

Θυμάμαι όταν πήγαινα στο σχολείο και έπρεπε να γράφω με τις ώρες και νευρίαζα. Θυμάμαι όμως και τον θόρυβο από την άκρη του μολυβιού πάνω στο τετράδιο, που μπορεί να με ανατρίχιαζε αλλά τον αγαπούσα. Τη μυρωδιά της γομολάστιχας.  Αυτή η μυρωδιά ακόμα φτάνει στα ρουθούνια μου όταν πάω πίσω σε εκείνα τα χρόνια. Πολλές φορές μπερδεύεται με την μυρωδιά του ελληνικού που έπινα όταν διάβαζα(ειδικά στις πανελλήνιες). Μόνο ελληνικό έπινα. Και ακόμα ελληνικό πίνω κατά κύριο λόγο. Ακόμα έχω ένα μικρό κάλο στο μεσαίο δάχτυλο, που έτσουζε μετά από ώρες γραψίματος.. Και σκέφτομαι πως το pc μου δεν μυρίζει κάπως. Άλλαξα πρόσφατα το παλιό μου laptop με ένα γαμάτο νέο pc. Πέρα από το γεγονός πως πάει σφαίρα, δεν έχω κάτι άλλο να πω. Δεν νομίζω να σκέφτομαι το παλιό μου laptop μετά από δέκα χρόνια και να συγκινούμαι ή να θυμάμαι κάτι παραπέρα από τη μάρκα του(που ακόμα και αυτή πιστεύω πως είναι πιθανόν να ξεχάσω).

Κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις πάντα θα μου πεις. Αλλά εμένα γιατί μου αφήνει μια αίσθηση σαν απώλεια?

Και ξαφνικά ακούω έξω να γίνεται χαμός. Βροχή πάλι αν και το καλοκαίρι έχει φτάσει. Μύρισε και το γρασίδι. Βγαίνω στο μπαλκόνι. Τέρμα για σήμερα το internet. Προτιμώ να γεμίσω με μυρωδιές και αληθινές εικόνες.

Advertisements

2 Σχόλια »

  1. daphnie Said:

    Το ξέρω αυτό το συναίσθημα… δεν κάνω όμως και πολλά για να το αποβάλω…


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: