Ο θάνατος του Μπάνι Μανρό


Nick Cave
Ο θάνατος του Μπάνι Μανρό
Εκδόσεις: Τόπος
Μετάφραση: Καλοκύρης Αντώνης

Τι σόι άνθρωπος είναι τελικά αυτός ο Μπάνι Μανρό? Μόλις τελείωσα το βιβλίο. 2 ώρες, είχαν μείνει 5 σελίδες για να τελειώσει και έψαχνα αφορμές για να μην τις διαβάσω, για να μην τελειώσει..

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα road novel βουτηγμένο στα ναρκωτικά, στο σεξ και στο αλκοόλ. Πατέρας και γιος(μετά την αυτοκτονία της γυναίκας του), μέσα σε ένα κίτρινο punto γυρίζουν πόρτα πόρτα πουλώντας καλλυντικά και όνειρα. Ο Μπάνι ο πλασιέ είναι ο πιο καυλιάρης ήρωας που υπάρχει. Τόνοι σπέρμα χύθηκαν σε αυτό το βιβλίο. Άλλοτε στην κάλτσα που είχε ο Μπάνι κάτω από το κάθισμα του αυτοκινήτου του, άλλοτε σε τουαλέτες, άλλοτε με τις αποχαυνωμένες πελάτισσες του. Ο γιος του, ο «Μπάνι αλάνι», είναι ένα αξιαγάπητο παιδάκι με πονεμένα μάτια, o πιο δυνατός χαρακτήρας του βιβλίου` λατρεύει τον πατέρα του γιατί είναι γαμάτος (και «μπορεί να πουλήσει ποδήλατο ακόμα και σε μπαρακούντα»!).

«Το αγόρι χαμογελά στον Μπάνι, αλλά το χαμόγελο είναι από εκείνα που νομίζεις ότι έχουν ξεκολλήσει απ΄το πρόσωπο ενός παιδιού, έχουν γίνει κομμάτια πέφτοντας κάτω κι έπειτα έχουν ξανακολληθεί στην τύχη -ένα χαμόγελο τεθλασμένο, ένα χαμόγελο τραμπάλα, ένα χαμόγελο ξεχαρβαλωμένο και σπασμένο. Ο Μπάνι το καταγράφει, όπως επίσης και το βλέμμα άγνοιας στο πρόσωπο του παιδιού, την παντελή έλλειψη κατανόησης, το τεράστιο καρτουνίστικο ερωτηματικό που αιωρείται πάνω απ΄το κεφάλι του και σκέφτεται -ρε γαμώτο, ο μικρός από δω δεν καταλαβαίνει τίποτα. Κι αυτό το χαμόγελο τι σου λέει;»

Η γραφή του cave είναι απολαυστική. Δημιουργεί καταπληκτικές εικόνες, φράσεις που τις διαβάζεις ξανά και ξανά για να διαπιστώσεις πως κάτι απλό σου το μεταφέρει τόσο υπέροχα.

«Πρόσφατα ο Πουντλ είπε στον Μπάνι μια ιστορία για έναν ντόπιο μουνάκια από το Πόρτσντεϊλ που από γαμιάς έγινε λαπάς αφότου παρακολούθησε μια συναυλία της Σελίν Ντιόν. Πολύ απλά σταμάτησε να του σηκώνεται. Είπε στον Μπάνι οτι ήταν σαν να προσπαθείς να χώσεις νεκρό καναρίνι σε αυτόματο μηχάνημα ανάληψης. Τελικά ο τύπος εγκατέλειψε τις προσπάθειες και τώρα ασχολείται με την αρχιτεκτονική τοπίων στο Ουόλμπερσβικ. Τροκακτικά πράγματα. Τέλος πάντων».

Οι εμμονές του cave είναι εμφανείς, με την avril lavigne και την kylie να υπάρχουν παντού μέσα στο βιβλίο. Στις ευχαριστίες, στο τέλος του βιβλίου, τους ζητά συγνώμη..

Δεν ξέρω πως με έκανε ο Cave αυτό το σίχαμα, τον Μπάνι, να τον συμπαθήσω και να τον αγαπήσω.
Σίγουρα το βιβλίο κέρδισε μια θέση στην καρδιά μου, με έκανε να γελάσω, να στεναχωρηθώ, να νευριάσω, να κλάψω. Με στοίχειωσε και με έβαλε σε όλες του τις γραμμές μέσα βαθιά. Αγαπούσα τον cave σαν ποιητή, τώρα τον αγαπάω και σαν συγγραφέα…

http://www.thedeathofbunnymunro.com/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: