ανθρωποι χωρις σκια

a26_17273733

Σήμερα είχα μια ακόμα δύσκολη μέρα στη δουλειά. Από αυτές τις κλασικές μέρες με τις κόντρες, τις μπηχτές, τα μικρά καθημερινά πισώπλατα μαχαιρώματα και όλα αυτά τα ωραία που το σύστημα μας έχει μάθει να κάνουμε για να επιβιώνουμε. Ένα άτυπο κλίμα τρομοκρατίας επικρατεί και περιμένω να φτάσει 5 η ώρα, να φύγω και να ηρεμίσω.

Φεύγω αποκαμωμένη λοιπόν από τη δουλεία και στο φανάρι συναντώ τους αλλοδαπούς που πουλάνε λουλούδια και μικροαντικείμενα για να επιβιώσουν και να βγάλουν τα προς το ζην. Είναι εκεί κάθε μέρα, με ήλιο, βροχή, καύσωνα. Κάθε μέρα που περνάω, έρχονται και με ρωτάνε πως πήγε η μέρα μου, αν είμαι καλά και μου χαρίζουν ένα ζεστό και αληθινό χαμόγελο. Χωρίς να ζητάνε αντάλλαγμα. Και ας τους πατάμε κάθε μέρα σαν λαός. Και ας τους εκμεταλλευόμαστε με τον πλέον άνανδρο τρόπο. Πολλές φορές σκέφτομαι αυτούς τους ανθρώπους σαν οντότητες χωρίς σκιά. Άνθρωποι χαμένοι. Χωρίς παρελθόν, αβέβαιο μέλλον. Που αν πάθουν κάτι, κανείς δεν θα τους αναζητήσει και κανείς δεν θα νοιαστεί. Αλλά θα μου πεις, δεν είναι έλληνες, δεν είναι ντόπιοι, καλά να πάθουν! Ας έμεναν στην πατρίδα τους.. Και καλά κάνουμε και τους εκμεταλλευόμαστε με τα μεροκάματα ντροπής, ανασφάλιστους, να κάνουν τις πιο σκληρές εργασίες που το δικό μας τομαράκι δεν μπορεί γιατί είναι ευαίσθητο και ντόπιο.

Φτάνω σπίτι και χαζεύω τα e-mail μου. Υπάρχει και ένα με τον εξής τίτλο: «δολοφονία 25χρονου από αστυνομικούς». Εδώ και το link για περισσότερες πληροφορίες:

http://entasifm.org/eidiseis/arthra-entasi/reportaz-gia-ti-dolofonia-25xronou-apo-astynomikous-sti-nikaia.html

story

Αδικία. Στα δεκεμβριανά, για τη μνήμη του Αλέξη, η Αθήνα έγινε παρανάλωμα του πυρός. Ο Μοχάμεντ μάλλον δεν είναι «αρκετός» για να γίνει ο ίδιος χαμός. Θα ήθελα πραγματικά να δω να γίνεται πάλι ξεσηκωμός για το συνάνθρωπο μας, και όχι να διαβάζω απλά μια πορεία 200 ατόμων.

Η είδηση μάλλον δεν θα αναφερθεί καν στο δελτίο των 8, άρα δεν έγινε και ποτέ. Τόσο απλά. Γιατί η τηλεόραση και τα μέσα κανονίζουν για το τι είναι σωστό να μηρυκάσει η ανθρώπινη σκέψη αφού κλείσει το χαζόκουτο και σκεφτεί αυτά που έχει δει. Αν το κάνει και αυτό ποτέ…

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. george kant. Said:

    Έτσι ακριβώς είναι. Δεν είναι μόνο φαινόμενο μεταναστών. Όλοι μας είμαστε σκιές τους εαυτού μας. Όλοι είμαστε ξένοι στην ίδια μας την χώρα. Και τί σημαίνει χώρα ΜΑΣ; Μιλάμε για χώμα και πέτρα; Τι με νοιάζει εμένα; Πόσο εύκολα καλύπτουμε τον ρατσισμό πίσω από ανούσια πράγματα. Θα φτάσουμε 3.458μ.Χ. και θα μιλάμε για τιμημένο χώμα και αίμα προγόνων και πολέμους και τα όρια της κάθε χώρας και μαλακίες.
    Ο πόλεμος είναι καθημερινός. Ρατσισμός, φτώχια, να ξεφτιλιζόμαστε και να δουλεύουμε χωρίς ωράρια, χωρίς ένσημα, χωρίς μέλλον. Να την χέσω την έννοια της χώρας, θέλω πίσω την έννοια της ζωής μου.


{ RSS feed for comments on this post} · { TrackBack URI }

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: